#50

یکی از دوستای دانشگاهیم بهم گفت که یجوری ام ، درواقع گفت که قبلا فکر میکرد که ازش بدم میاد و هنوزم مطمئن نیس . گفت که فکر میکنه اون و نون برام حوصله سربرهستن و فکرمیکنه یه روزی اونارو به راحتی کنار میزارم .

کیم درست میگه ، من آدمارو به راحتی کنار میزارم و نمیدونم این بده یا خوب ولی خب ماجرا اینجاس که طرف باید یه بهونه ی خوب دسم بده تا اینکارو کنم و در غیراینصورت چنین کاری از من بعیده . من واسه آدمای اطرافم ارزش زیادی قائلم ، توی ذهن من آدما دسته بندی شدن ، واسه هرکدوم به یه میزان خاصی وقت و علاقه صرف میکنم .

کیم و نون آدمای بدی نیستن ، فقط مدل من نیستن ، من نمیتونم به آدمایی که مدل من نیستن نزدیک بشم ، من نمیتونم آدمایی که مرز باید ها و نباید هاشون با من یکی نیس رو وارد حریم خصوصی خودم کنم . این مسئله خیلی سادس ، فقط باید درک بشه ، رعایت این موضوع میتونه از فاجعه های بزرگ و در حد بزرگیشون بی ارزش جلوگیری کنه .

+ نوشته شده در ساعت 12:9 AM توسط Reticenza |